Ne ara geçti be o güzelim yıllar.

Tasolu, misketli, oyuncu kartlı, topladığımız demir kapakları kaldırım taşı ile ezip oynadığımız oyun, boncuklu tabanca

Çok çabuk geçiyor. Yaz-kış demeden oynardık. Aynı şekilde bir büskivi pastamız vardı. Hani o şimdilerin mozaik pastası olan pasta. O bizim için büskivi pastasıdır. Fakir pastasıdır. Onu yaptıktan sonra buzluğa atıp, bir an önce soğumasını beklediğimiz yıllar ne çabuk geçti.

Yüzün dıbına koyan o lastik toplar. Bunu yazarken bile yüzümde o yanma hissini hissettim. Mahallenin abanan çocuğunun, fütursuz ayağı sayesinde yüzümüzün haşlanması, o çocuğa edilen küfürler, ondan sonra Cola Turka'nın kapak karşılığı verilen topları.

Şimdi ki nesilin yaptığı tek aktivite ise ; lol denilen bir oyun.

Özledim hepinizi. Kahrolsun köleleştiren, bağlayıcı ve bağımlı yapıcı olan teknolojik aletler.

Edit : Boncuklu Tabanca ile ilgili bir anım var. Komik değil fakat ne zaman hatırlasam güldüren bir anıdır.

Benden 3 yaş büyük bir kız var. Ailelerimiz çok yakın. Aynı yerde oturuyoruz, ve ben bu kızı seviyorum. Neyse yine boncuklu tabanca savaşı var. Fakat öyle gruplaşma yok herkes tek. Benim cebimdede sakız kutularına doldurduğum 5 paket boncuk var. Çatışma olurken bir servis aracının altına giriyorum ve boncukların bitmesini bekliyorum. Ondan sonra işte bu kızın sesini duydum, kız arkadaşı ile konuşuyorlardı. Çatışma sesleride yakın ben de servisin altından çıktım, bunlar birden korktu. Bir iki kelam ettik ve benim hasmım olan Cevat ateş etti bana doğru fakat karavana oldu. ikinci atışında ise kıza doğru yöneltti boncuklu tabancayı ona sıkarken kızın ismini haykırarak (kızın ismi Ayşe olsun) Ayşeeeeeeeeee diye önüne atladım ve kulak mememden vurulmuştum. Buda böyle bir anımdır.

2. Edit : Nasıl unuturum be. Bir arkadaş altta yazmış bunların Uzilisi vardı ve ayrıca Pompalı Tüfek şeklinde olanlarıda vardı. Bir türlü çekemezdim, gel zaman git zaman pompalı tüfeğin o mekanizmasını çeke çeke kas yapmıştım :D