Dedi yazar. Gece ne zaman başını yastiga koysa yaşadığı sefalet ve acılar sebebiyle böyle hayaller kurardı. Eger bir gün Kendisininde aralarında bulunduğu bu topluluktan kurtulursa tüm yaşanmışlıklarına rağmen empati duygularını hiçe sayarak bencil egoist ve susakça olan planlarını devreye sokacaktı. Oysa bir turlu anlayamiyordu azda olsa zorda olsa emek verip çalışan insanların alnından akan ter damlarinin Zengin çocuklarının kagiblarindaki islakliktan bin kat daha değerli daha şerefli olduğunu. Olsundu o hayal kurmaya devam edecekti ve saçma başlıklar açarak o hazzı yaşarmış gibi şizofrenik hallere girecekti. Bizede zevkle cugulamak düşer.O erememis muradına biz verelim cuguyu hayrına.