inci itiraf

Bu sözlüğün eski günlerini özlüyorum. Yazmaya, muhabbet etmeye en çok ihtiyacım olan zamanlarda bu sözlüğe gelirdim. Ne yazık ki yok artık. Mallığın somutlaşmış hâlini görüyorum burdaki çoğu kişide.

Dışarıdaki insanlardan da sıkılıyorum. Fazla mı aptallar yoksa bana mı öyle geliyor bilmiyorum. Çoğu zaman dayanamayıp istihza ile konuşuyorum birçok insanla. Tabii anlamıyorlar. Ciddiyetle devam ediyorlar ve ben o an içimden gülüyorum.

Uzaklara gitmek istiyorum. Giderken yanıma alacağım kişilere karar veremiyorum. Çünkü en yakınımdaki insanlardan bile korkuyorum bazen. Nerede olursam olayım kendim olmak istiyorum. Bir insan beni kendimden uzaklaştırmaya başlayınca ben de o insandan uzaklaşmaya başlıyorum. işin kötü yanı biteviye en sevdiklerim bile beni kendimden uzaklaştırmaya çalışıyorlar.

Bu iletişim ekgibliği ve sonsuz yalnızlık ne zaman bitecek bilmiyorum.

Dümdüz yaşıyorum bakalım. Umarım heyecan gelir bir gün.