Partiye karşı olmakla insanlığa karşı olmak farklı bir şey.
Geçen 28 şubat ile ilgili belgesele gözüm takıldı. Kadın ağlıyordu , belliki acı çekmiş.
Gözlerine baktığımda gördğüm şey sadece "intikam ve nefret"'di. O dönemde ben de kapatılan bir partiye oy verdim(Bu insanlar beni /oyumu yok saydılar). Şimdi işi gücü bırakıp lanet mi okuyayım yoksa intikam peşinde mi koşayım.
Canı yanmıştı ve birilerinin canının yanmasını istiyordu(oldu da , bir sürü masum subay , vatandaş boş yere hapis yattı).
Şu ezikliğe bakarmısınız ?
iktidar olan insanlar mağduriyetten bahsediyor.
Herşey sizin kontrolünüzde ama suçlu yine muhalefet !
Milletvekili istediler, verdiller(anneleri mi isteyecekler şimdi ?).

iktidarın acizlikten dem vurması ne alaka ? Yaptıkları ile böbürlenirken yapamadıklarını "onlar izin vermedi" deyip malzeme diye kullanıyorlar.

Hırsıza oy verenin gibe sürülecek aklı yoktur !
Çalıyorlar ama çalışıyorlar !(Dininizi gibeyim, hangi dinde var bu ?)