Bi gün çok hastalandım beyler şansıma da tüm aile gezmeye gitmiş bi kuzenim salihle ben kalmıştık. Salih bizimkinlerin geç geleceğini öğrendikten sonra ben senin ilacını biliyorum diyip kıs kıs gülerek hadi kalk hastaneye gidelim dedi. Gülüşünden şüphelendim ama gene de olur dedim gittik.
Doktorun odasına girdiğimizde salih hala bi gülümsüyordu. Doktor enişte beyin en yakın arkadaşıymış konuşmaya başladıklarında anladım. Salih direk doktoru köşeye çekip birşeyler anlatmaya başladı birden bire. Sırıtışına doktor da eşlik edince hafif tedirgin oldum tabi. Kapıyı da kapatmışlardı.

Sonra birden bir konuda anlaştıklarını belli edercesine "iyi hadi bakalım" dedi doktor yanıma gelirken. Salih de yanında hadi soyun demeye başladılar. Salih ayrı bi heyecanlıydı. Kaçmaya çalıştım ama nafile tutup yatağa attı sonra da pantolonumu indirdiler. Dur sakın yapma diye bağırsam da boş dinlemiyordu doktor. Salih ise beni diğer yandan sımsıkı tutup artık kahkaha atıyordu.
ilk bi acı sonra da içimde bi sıvı hissettiğimi hatırlıyorum. işi bitince doktor resmen gururlu bi şekilde toplanıyordu.
O gün bi bir saat tam oturamadım. Kuzen dediğim hain hala kahkaha atıyor bi de kendini çok kasmasaydın bu kadar acımazdı diyerek aklınca beni sakinleştirmeye çalışıyor. Neyse ki sonraki günün sabahına zütümden yediğim iğne işe yaramış toparlanmıştım.