Beyler bizim apartmanın çok kıl bi yöneticisi var. Adam kıl olduğu kadar da egolu biri. Daha önce eve gelip gidenlerden dolayı beni apartmandan göndermek için diğer komşulara ve ev sahibine baskı yapiyordu ve bu yüzden kıl oluyordum adama.
Neyse beyler bizim apartmanda bir tane de temizlikçi abla var. Çok iyi bir kadın, kendisiyle sürekli sohbet ederim. Kocası hasta olduğu için apartmanları temizleyerek evini geçindiriyor.
Adam gibi kadin yani. Bunun iki tane de çocuğu var. Kadin bazen bu çocukları da yanında getirir.
Bugün sabah evden çıkıp işe giderken alt katta bağrışmalar olduğunu duydum ve asansör yerine merdivenleri kullanayım dedim. Aşağı indiğimde bu züt yönetici temizlikçi ablaya ve çocuklara bağırıyordu. Dayanamadım hemen konuya dahil olmak istedim çünkü yöneticiye gerçekten uyuz oluyodum.
C: ben
Y: yönetici

C: hayırdır zeki bey?
Y: Siz seslerden rahatsız olmadınız mı conivetti bey? Çocuklar apartmanı resmen ahıra çevirdi.
C: Hayır ben sizin sesinize indim. Ayrıca çocuklar hayvan mı ahırda oynasın?
Y: Ahırda da oynar bu hayvanlar. Tabi siz rahatsiz olmazsınız sürekli benim kapımın önünde oynuyorlar.
(burda benim şarteller attı işte)
C: Demekki burayı ahır zannetmiş çocuklar zeki bey, kızmayın daha fazla. Ben onları bahçeye çıkarırım.

Dedim ve çocukların elinden tutup merdivenleri inmeye başladım. En son dönüp baktığımda yönetici kalp ilacını ariyodu. Diğer komşular kapılara çıkmış biz geçerken üzerimize konfetiler yağdırıyodu.

Buda böyle güzel bi anımdır işte.