8 sene sonra ilk kez berberimi değiştirdim, Yeni açılan ve çok övülen bir kuaföre gittim.

Çok güzel ağırladılar, Sıra beklerken oyalanmak için playstation bile vardı, kahve ve ıslak kek ikramı bile vardı aq.

Hayatımda böyle lüks bi kuaför görmemiştim.

Sıra bana geldi, Oturdum koltuğa, Beyler teknolojinin son nimetlerini kullanıyorlardı.

Saç kesimi, yıkamasından ziyade, Masaj, cilt bakımı vs. bi çok ekstrayla hizmet ediyorlardı..

Ama bişey ekgibti beyler, En önemli şey ekgibti..
O koltukta otururken Eski berber cemal abimi özlemiştim..

Ne kadar teknolojinin son nimetlerinide kullansalar, her ne kadar masaj cilt bakımı vs. de yapsalar..

O koluma değdireceksin abi..
Kolum traşın sonuna kadar sanki boşluktaydı.
Cemal abinin çükünün yokluğu çok koydu bana..

Dibime kadar giriyordu fakat koluma dayamıyordu.
En son ben alıp sürtecektim aq. Ayıp olur diye yapmadım.

Traşım bitti, kuaförden çıkıp, Eski berberim cemal abiye koştum ağlayarak.. Dizlerine kapanıp beni affet abi diyerek ağlıyordum.

Kolumu uzatıp ''Daya abi, sürt koluma, paramparça et' diye haykırıyordum.

Kaldırdı beni ayağa, sarıldık ağlaştık.

Mahalle berberleri candır beyler. kıymetini bilelim.