sizinle dertleşeyim dedim arkadaşlar. ben gaziosmanpaşada doğdum ve tüm çoculuğumu çoğunlukla evde geçirdim. yarı-asosyalım anlayacağınız evden okula okuldan eve gidiyorum. bazı yerlerden geçmemek için dolandığım oluyor çünkü o yerlerden geçersem yanlarına çağırıyorlar sataşıp duruyorlar o yüzden.
bugünde dolanayım dedim arkadaşım enesle birlikte indik yürüyoruz evime 5 dakika kalmış işte karşıdanda 2 tane çingene çocuğu geliyor belli tiplerinden sataşacakları amk telefon elimdeydi elimden telefonumu aldı (samsung galaxy a5) telefonunu koydum eyvallah diyip gülüştüler. bende onlar yürüdükten 5 adım sonra çantayı çıkartıp üstüne yürüdüm sonra minibüs durağındaki abiler felanda yardım etti ama anası kim belli olmayanın çocuğu telefonumu üst geçitten attı (yüksek bilirsiniz) ve telefonun paramparça olma sesini duydum. cinnet geçirdim bildiğiniz çocuğa vurmak istiyorum tutuyorlar birde çocuk gülüyor ben sataşmaya kalkınca abiler tutuyor dahada sinir oluyorum. sonra çocuklar kaçtılar. eve hüngür hüngür ağlayarak gittim. çünkü o telefonu yazın iflağım kuruyana kadar çalışım kendi emeğimle almıştım şimdide bir bine haşat oldu.