Bakmayın entry başlığının öyle sevinçli gözüktüğüne, moralim çok bozuk aslında, doğum günü de tam tuzu biberi oldu moral bozukluğumun üstüne. Ablam dışında kimse kutlamadı ki kutlamayı geçtim insanların hatırladığını bile sanmıyorum, veya bilseler bile kutlamaya tenezzül etmiyolardır belki. Beyler öyle gibindirik ve olabildiğince samimiyetsiz facebook duvarına yazmacalarından bahsetmiyorum.Bi kaç dostum bile hatırlasa yeterdi lan hani ne bileyim sevilmek, önemsendiğini bilmek güzel bi şey. Geçen sene tam 12'de kız arkadaşım kutlamıştı bu sene o da yok. Kendimi çok değersiz hissettim lan ne bileyim. Belki de öyleyimdir de kabullenmek istemiyorumdur.Az önce içerden annem seslendi, doğum günümü kutlıycak sandım öyle değilmiş. Hadi yat artık sabah kalkamıyosun dedi. inanın beyler yanına çağırsaydı sımsıkı sarılıcaktım belki de gözlerim dolucaktı.O bile yeterdi lan. Bilmiyorum insanlar mı fazla değerli yoksa ben mi fazla değersizim. Zaten uğruna bu dünyanın kahrına katlanıcak ve savaşıcak bi isteğim bi hevesim de yok, kalmadı,eskiden vardı anasını satıyım şimdi o da yok dayanmak istemiyorum