hayatımı anlatıyorum

ama sadece annem var diye yapmıyorum. O gün o kızı kendimden uzaklaştırdıktan sonra çıkış zili çaldı , herkes servislerine gidiyor , otobüs duraklarına gidiyor , ben yürüyorum. Bu arada evim ile okulun yol mesafesi yürüme 1 saat falan sürüyor. Bizim okulda sabahcı öğrenci olayı vardı ben öğlenciydim 6 da çıkıp 7de falan evde olabiliyordum ancak. Eee babamızda neden bu kadar geç geldim diye dövüyordu. Artık eve gitmek istemiyordum ayaklarım geri geri gidiyordu. Okuldan çıkıp kendimi koydum yola, arkamdan biri geliyordu dönüp bakmak istemedim çünkü o okuldaki huur evlatları , beni genelde çıkışta kıstırıp biraz hırpalar kıyafetlerime falan basarlardı çantamı alıp çöpe atarlardı. yine onlardır diye adımlarımı hızlandırdım , arkamdaki gölge de hızlandı. En son artık kaderime razı gelip arkamı döndüm. Bir de baktım yine o kız, kızın temsili ismi eda olsun. Aramızda şu konuşma geçti

Ben : Niye peşimden geliyosun ? Ne istiyosun sende mi dalga geçiceksin ?
Eda : Hayır alakası yok. Seni sınıfta kimse fark etmiyor ama ben fark ettim
Ben : Tabi anlıyorum. Canın sıkıldı arkadaşlarınla eğlenmek istediniz. Rahat bırakın artık beni. Size hiç bi zararım yok.
Eda : Saçmalama , cidden. Bana güvenmen için herşeyi yapicam bak görüceksin. Sadece mutlu olmayı hak ediyorsun.

Neden hak ettiğimi bilmiyordum beyler. Neden o cümleyi kurduğunu. Ama o konuşmadan 1 hafta önce okula gelirken bi araba kediye çarpmıştı ölmüş kedinin üstünden arabalar geçmesin diye alıp uygun bi yere bırakmıştım. Yavruları vardı okula giderken her sabah bana hazırlanan ekmek içinin yarısını onlara verirdim oda görüyormuş hep beni , sonradan konuşuldu bu konu. Orda bana ilgi duymaya başlamış. Tabi beyler ne bilelim o yaşta sevgiymiş aşkmış neymiş bu arada ev hala hacizli bilgisiyar yok internet yok evden iyice soğumuşum artık sokaklarda geziniyorum tek tük arkadaşlıklar yapmaya başliyorum tabi onlarda serseri. Babama karşı gelmeye başlamışım artık beni dövemiyor sadece hakaret edebiliyor ama abimle yumruk yumruğa girişmelerimi hala devam ediyor. Eda ile de yan yana oturmaya başlamış okulun son 1 ayını o şekilde sürekli konuşarak geçirmiştik. Okul yaz tatiline girdi , biz eda ile vedalaştık, 3 ay boyunca görüşemicek , konuşamıcaktık tabii ben öyle sanıyordum. o 1 ay boyunca ben bu kıza çoktan abayı yakmış her dakikam o olmuştu. Böyle gelir saçımla falan oynardı beyler direk uyurdum ben. Daha da bişey olmadı zaten aramızda, o 3 aylık tatilde görüşemicez diye çok üzülüyor ben ise onu neşelendirmeye çalişiyordum ama nafile. Eninde sonunda istemeye istemeye vedalaştık o evine gitti bende bizim sokak çocukları diye tabir ettiğimiz arkadaşlarımın yanına gittim.