Kanı falan aldırdık güneş hafiften etkisini kaybederken herşey tamamlandı. ilaçlarımı yazdılar, artık muayene için buraya gelecektik. Hastaneden arkadaşa geçecektim ama daha vakit çoktu. Annem eve geçince Tuğçe abla istersen gel terasta bişeyler içelim dedi. Konuştukça uzaktan akrabamı yakından tanır olmuştum. Hani onun da gideri yok değildi, hele bacakları beni benden alıyordu. Terasta çay-kahve derken Tuğçe abla hastane yeni olduğundan adını duyurmak istediğini söyledi. Ve eğer hastanenin ünideki konferansında konuk olarak hastalığımla ilgili hissettiklerimi ve muayene sürecimi, nasıl iyileştiğimi vs. anlatırsam ücretsiz kontrol kartı vereceklerini söyledi. Ben dünden kabul ediyordum annemi aradım o da onayladı. Ama özgüven problemdi benim için. O kadar insanın önüne çıkacaksın da konuşacaksın şimdi. Aldın başına belayı.