2-3 partda anlatıcam. 2008 yılıydı. aile dağılmış gibi. küçük bi kardeşim var her dakika her saniye evdeki şiddete gürültüye tanık oluyor. gene annem ve babam tartışıyordu. bende 17 yaşındaydım. babam içerdi alkolik bi adamdı hiç sevmezdim ama bu güne kadar anneme tokat bile atmamıştı. o akşam babam anneme elini kaldırdı sonra ben babama bağırmaya başladım sen kime el kaldırıyorsun diye. o gece belkide şuan ki hayatımın başlangıcı belkide o geceydi. çünkü evden atıldım. küçüktüm ama sigara da içerdim ayda yılda bir de olsa. o gece parka gittim . tüm paketi bitirdim. yoldan geçerken acıyarak baktığım sokak çocukları gibi olmuştum . her gün farklı bir parkta , bankta uyuyordum. bi kuruş yoktu artık cebimde. yeryüzünde sevdiğim tanıdığım bi insan yoktu artık. 1 ay geçmişti. hani yeryüzündeki ismini bilen son insanda senin ismini unutunca hiç doğmamış olacaksın derler ya onun gibiydim. sokaklarda ruh gibi gezerdim. uyuşturucum bile vardı. bir gün müzik aleti satan bi yerin önünde uyuya kalmışım .