Henüz 4-5 yaşlarındaydım. Her akşam babamın iş dönüşünü bekler, zil çalınır çalınmazda kapıya koşardım. Önce babama hoşgeldin babacım diye sarılıp sonrada ilk sorduğum soru baba bana ne getirdin olurdu. Çünkü babam hiç eli boş gelmezdi.
Yine her zamanki gibi babamı beklerken, zil çalınır çalınmaz kapıya koştum ve hoşgeldin babacım bana ne getirdin dedim. O gün sinirlimiydi yoksa benim hergünkü sorumdan mı bıkmıştı bilmem ama bana dediki ZIKKIM getirdim oglum dedi. Çocukluk işte anldıbını bilmediğimden hemen elindeki paketi aldım ve sevinerek açtım. Babam baklava getirmişti, çok sevinmiştim. O yediğim baklavanın hala tadını unutmam çok sevmiştim.
O günden sonra hergün babama baba bana ne zaman zıkkım alacaksın diye soruyordum. Aklım kesene kadar benim için baklavanın adı zıkkım olmuştu. :D
Dün akşam babam baklava almış ve beni çağırdı. oglum bize gel sana ZIKKIM aldım dedi. Bunca yıl geçmesine rağmen unutmamış olması beni çok etkiledi