ben o günden sonra 17 yaşıma kadar her gece kalkıp babam nefes alıyoru diye yorgana baktım. oturdum o uyurken başında ağladım. pgibolojim alt üsttü. bir yandanda o kız vardı. sevgilisi başka şehire gitmişti. bi şekilde ikna oldu ve çıkmaya başladık. çok seviyordum tüm ailemi onunla paylaşıyordum. onunda annesiyle babası ayrıydı benimkiler de hep kavgalı hep sorunluydu. ama onun hayatı daha toz pembeydi. para gibi taktan bir sıkıntısı yoktu onun. bu para yüzünden o benı hiç ezmedi ama ben kendi kendimi ezdim hep.

yoktu beyler napayım yoktu yani beni neden o zengin çocukların içine yollamışlardıki? ben varoşumda mutluydum. keske o hayatı gormeseydım. o yaşta onlarla karsılasıp adaleti sorgulamasaydım.

neyse devam ettik biz bu kızla ama nasıl seviyorum anlatamam. ilk kez öpüştüğüm kızdı. 7 ye gidiyordum. o dudakları o kadar ilginç gelmiştiki beyler o kadar güzeldiki tadı kopamıyordum. ama keske opusmeseydık onunla. bu kadar erken tanışmasaydım bu tür şeylerle.