ama yine hayatım tak gibiydi. berbat hissediyordum kendimi 10. sınıfı öyle böyle geçmiştim ama köpek gibi çalışıyordum. berbat bişey bu beyler. hala gözlerim doluyor. her gün geldiğimde yastığıma kapanıp ağlıyordum. bi gencin hayatı kesinlike böyle olmamalıydı. ben böyle hayal etmemiştim diye haykırırken gözlerimden yaş akmamalıydı benim. ailem gibi gördüğüm arkadaslarım kardeşlerimde sırt dönmüştü. tek başımaydım lan. tek lan tek.

çok zor beyler gerçekten. hem okulu düşün hem kızı düşün hem haftada 6 gün 16 saat çalışıp 100 lira haftalık al hem babanın içmemesini sağlamaya çalış hem kafandaki düşüncelerden kurtul hem halana mukayyet ol içmesin.

hayatımın anasını giben dönem olarak adlandırıyorum bu dönemi. ergen bile olamadım. bi ciddiyetim vardı hep. bi ciddiydim. öyle olmak zorundaydım. babasının mercedes le okula bıraktığı arkadasım tak gibi parası olmasına rağmen 200 lira borç yapıyordu kantine ben aç kalıp yürüyerek gidip gelip 1 kere 1 kuruş bişey yazdırmadım kantine. 4. senemde okuldan atıldığımdada helallik alıp gittim. ama ben dik durmaya gururlu olmaya inat ettikçe soktuğumun hayatı beni illaki bükmeye çalışıyordu. sokaklar yine cazip geliyordu. arkadaslarımla kafelerde takılamıyordum. 17 yasında bir erkektim ve mahalle kahvesine bile gidemiyordum.

bonus şarkı

https://www.youtube.com/watch?v=sXCAidU5ips

https://www.youtube.com/watch?v=lEyNzI5SFcw