nisanlimin teyzesini oldurecektim amk.

nisanlanacagim siralardi, hatunun ailesiyle onceden tanismistim, annem babam hayatta olmadigi icin tek basima gitmistim ikinci defa enine boyuna konusmak icin. kizin ailesi gayet iyi allah var beni kendi cocuklarindan ayirt etmezler ben de onlarla her seyi acik acik konusurum kendi ailemmiscesine ama kizin bi teyzesi var evlerden irak; huysuz, paragoz patavatsiz fitne karinin teki. o gece o da ordaymis beni inceliycekmis guya! tovbe yalan, kadin durumdan haberdar zaten agzimdan laf alip kizin ailesini kararindan dondurmeye gelmis besbelli. ben haril haril biseyler anlatiyorum kayinpedere, kendimi kiziyla ilgili planlarimi falan. bu cadaloz direk muhabbete daldi " oglum iyi hos anlatiyorsun da keske aileni gorseydik onlardan ogrenirdik dogrusunu" diye. ben hic bozuntuya vermeden ailemin hayatta olmadigini mustakbel nisanlimin beni gayet iyi tanidigini vesayre anlatiyordum ki sozumu kesip " ne bilelim dogruyu soyledigini belki annen baban seni evlatliktan atti sen de yaranacak kapi olarak bizi buldun? hem dogru soyluyorsan bile cocuklugundan beri kimi kimsesi olmayan adamsin bugune kadar ne yaptigin belli degil kim bilir kizimizi nelere bulastirirsin evlendikten sonra" dedi oruspu kari. ulan kac yillik omrumde duydugum gordugum hicbir sey bu kadar koymadi bana. resmen devrelerim yandi kitlendim kaldim . bi an ceplerimde bicak jilet biseyler arandim, size yemin ediyorum beyler, o an orada o oruspu tek bir laf daha etseydi ve ben bicak jilet bisey bulsaydim o kadini oldurebilirdim hem de gozumu bi an bile kirpmadan. kafasini koparip sokak kedilerine atar zerre kadar da vicdan azabi cekmezdim en fazla kaynimgilin halilarini batirdim diye uzulurdum. neyse ki kayinpeder gok gurlemesiyle karigib bir nidayla kariyi susturdu, kaynanam da kolundan cekerek disari cikardi da hem katil olmaktan hem de nisanlimi kaybetmekten kurtuldum.

edit: yazarken sinirden elim ayagim titredi amk. suncacik entryi yarim saatte yazdim.