cehennemde

bu şiiri nedense seviyorum..

ölüm ara sıra yokluyor beni
oturuyor geçip karşıma.
daha, diyor, daha vaktin gelmedi
sonra dönüp gidiyor başkasına.

ama her zaman bu böyle olmaz
çocuklar, ihtiyarlar, tazeler
görüyorum gider, sıra sıra bekleşir
hacıbayram önünde cenazeler.

bir gün beni de alıp gidecek
ne işine yararım bilmem?
tanrı katında utangaç beceriksiz,
zayıfım cehenneme giremem.

tanrı görünce beni, azraile
kızacak: - niye getirdin bu çocuğu, diyecek
daha gün görmemiş, cahil, habersiz,
çok vakti varmış yaşayıp sevişecek.

azrail kızarıp bozararak
- efendimiz bir yanlışlık oldu, diyecek,
yeniden dünyaya getirecek değil ya
alıp cehenneme girecek.

zebaniler de beni görünce şaşarlar birden
- bre azrail getirilir mi buraya, derler
böylesi, kırlarda gezip tozmalı, gül koklamalı
okşamalı güzel kadınları birer birer.

akşamları seyretmeli gün batarken,
pencereye vuran yağmuru geceleri;
sırtüstü uzanıp kitap okumalı
sağmalı ak koyunlar gibi düşünceleri.

denize karşı durmalı mahzun,
kır atlar üstünde kuş gibi uçmalı,
kederlenirse, sevinirse
keyfince kendinden geçmeli.

- al zütür, getirdiğin yere bırak, derler.
şaşırır azrail mahçup,
geri getirse, adet değil,
bir yana gizleyemez korkusundan;
elimden tutar öyle,
o benden utanır, ben ondan.

C. K.