Evet beyler, doğup, büyüyüp ve yaşadığım ülkemden, istanbul'dan ayrıldım.

şu an Malta'da yaşıyorum. burada bi şirkete girdim, hayatımı ve yaşantımı artık başka bir ülkede, başka başka insanların ve kültürün içinde sürdürüyorum.
pişman mısın derseniz, zerre pişman değilim. zaten bir süredir aklımdaydı türkiye'den gitmek, ama başka bir ülke vardı aklımda, orası olmadı malta oldu. her şey aniden oldu. ilk defa yurtdışına çıkmadım, aranızda çok vardır gideniniz, göreniniz. onlar da iyi bilerler ki hayatın ve yaşamanın zevkini, güzelliğini, doyasıya yaşıyorsun başka ülkede. beyler inanın, hayat çok güzel. bu tadı alabiliyorum artık. aklınızda tek bir soru işareti yok, geçmiş yok, kredi derdi yok, hayat çok ucuz burada maaşınızla gül gibi geçiniyorsunuz.
olm düşünsenize lan, niye el ele geziyorsunuz diyen yok, size abazan abazan bakan tipler, laf atıp, taciz eden tipler yok (kızlar için) eve saat kaçta girdiğinin önemi yok, tek başına sokaklarda, caddelerde dolaşıp "bu saatte ne dolaşıyorsun" diyen yok. istediğiniz yerde, (kumsalda, bankta, caddelerde yürürken) içebiliyorsunuz ve kimse "niye içiyorsun" diyip ceza da vermiyor, dalmıyor da. kız olayına girmeyeceğim, tipiniz önemli değil, bk gibi paranızın olması da önemli değil. yeter ki dil, konuşabilmek, yeter ki ilgi alaka gösterin, yani türkiş kezban da yok. çalışma şartları ise inanılmaz rahat. insan yerine koyuluyorsunuz beyler insan. en önemlisi, acaba bir yerde bomba patlarsa ölür müyüm derdi yok.

bunları yazmamın sebebi, kendi egomu tatmin etmek veya bakın ben yurtdışındayım demek değil. deneyin beyler, şansınızı deneyin, yoklayın, isteyin, bir kapı bulursanız mutlaka değerlendirin. inanın hiçbir şey kaybetmezsiniz, döneceğiniz bir ülkeniz ve eviniz var nasıl olsa. ülkenin halini görüyorsunuz. suriyelisi şusu busu. kaçın beyler, arkanıza bile bakmadan kaçın.

yeter ki isteyin ve inanın. mükemmel bir yaşam sizi bekliyor.