Babamin ağzından devam ediyorum: Neyse beybabayla bayağı konuştuk siyaset yaptık yaptığı işlerden bahsetti, ben bahsettim bana odamı gosterdiler bir de pijama verdiler ki ne pijama, adamın pijamaları benim üç katım kadar, ulan yattık yatağa ama misafir evindeyim bir de yatak o kadar yumuşak ki rahatsız ediyor, beni tutmadı uyku işte ne yaparsın, çıktım odanın balkonuna, oda da oda ha öyle dandik değil yani, ateşledim bir cigara, içiyorum içiyorum rahat değilim, kafayı bir çevirdim yan balkonda tanımadığım bir kız bana bakıyor, bakıyor ama ben vuruldum oğlum, o kadar masum, o kadar ürkek ki hareket etsem kaçacak gibi, bir sigara da ona ikram edeyim dedim, elimle pakedimi uzattım, kaçtı odaya birden ses seda etmeden, beni bir korku saldı, kızın birini kurtardık ama öbürüne yanlış bir şey yapmış gibi hissettim bir anda, girdim içeri, tutmadı uyku beni, sabaha kadar dışarıdaki ağaçları izledim durdum, ertesi gün kahvaltıya çağırdılar beni, pederbey binlerce özür diledi uyuyamadığım için, sıkıntı olmadığını söyledim, biz alışık değiliz öyle yumuşak yataklara, sorun sizde değil bizde diye de ekledim, kahvaltıda birden kalkması gerekti beyamcanın bana da tembih etti yemeğini ye kahveni iç ben zaten şoförü yollarım tekrardan gelir seni benim dükkana getirir diye. Eyvallah dedim devam ettim, dünkü ay parçası merdivenlerden inmeye başladı, ben gene kaldım öyle, yemeği az önce iştahla yiyen ben gene dondum kaldım evlat, kurtardığım da indi onun arkasından, kurtardığım kızın adı Nihal, küçük olanmış bu, büyüğün adı da Nilay / o noktada dondum kaldım beyler, çünkü annem hakkında bildiğim tek şey adının Nilay olduğu ve çok güzel güldüğüydü, babam annem hakkında pek konuşmazdı ama sorduğumda da melek gibi güler derdi