Günler geçiyor,

Her gelen akrabanın boş sorularına ve iltifatlarına aynı boşlukla cevaplar veredurayım, tatilin sonu gelmiş bile..

Ama çok dolu bir tatil oldu, hem annemin güzel yemekleri sayesinde fiziksel, hem de gördüğüm şefkatli ilgiden dolayı ruhsal olarak bayağı dolu biri oldum.

Sakallarım bayağı sertleşti, göğsünü gere gere "benim işte" diyecek duruma geldi..
Hafif kilo aldım gibi, gerçi almamak maharet olurdu.. ama hala fitim, hep fittim.. fittir git..

Bizimkilerle ilişkiyi de hiç kesmedim tatilde, gerek mesaj, gerek konuşma, gerek de foto yoluyla..

Ailemle vedalaşıp(bayağı duygusal) Cuma gecesine almış olduğum bileti ve valizi alıp atladım otobüse.
Uyku beni bekler..

Uyandım, daha 6 saat var, tekrar dene.. olmuyor..

Neyse dedim, taktım kulaklığı, başladım "Long Time" dinlemeye, aynı şarkıyı belki de 100 defa dinlemişimdir amk, Teleri işte ne beklersin ki..

Geldim yeniden Dumanlı kente..

Silip attım eskileri.. yeni bir dönem.. yeni güzellikler.. yeni mutluluklar.. umarım..

Yahut,

yeni olaylar.. yeni trajediler.. yeni kötülükler.. yeni kırılacak masum kalpler..

"iyiliğe gücün yetmezse, bari kötülük yapma.." demiş şair.

Aklına kazı Teleri.. "kötülük yok..".. yapmayacaksın..

Yapmayacak mıyım..?