Evimi öğrenmesin diye bırakmasını istemedim, bindim otobüse gidiyorum, bu bin kurusu da ben yanından gittikten sonra zaten direkt benim verdiğim bilgiler ile beni araştırmaya başlamış bile, yerimi yurdumu kim olduğumu doğru mu söyledim yalan mı her şeyi bulmuş, eve gelmeden yolda bir çiçekçi gördüm, hoplaya zıplaya gittim yanına, bir buket sardırdım taze taze, bir de bakkala girdim Elifin en sevdiği çikolatalardan aldım, çaldım kapıyı, arkamda saklıyorum filmlerden gördüğüm gibi, kapıyı açtı birden çıkarttım arkamdan, gülümsedi, o gülümseme yıktı beni işte, yok etti beyler, o kadar güzel gülüyordu ki, insanın böyle gülerken dondurup sergileyesi geliyordu, sarıldık, bir baktım ev leş gibi sigara kokuyor, kaş göz yaptım yüzü düştü, Ayşe Abla o akşamdan beri günde iki paket sigara içiyor diye, gittik yanına, ben pakedi aldım Elif çakmağı, cebinden paket çıkarttı kibritle yaktı, ben zaten anladım bıraktıramayız, Elif hala diretirken ben oturdum karşısına, gözlerinin içine bakıyorum, o an bir şey oldu, sanki yüreğini gördüm, bir saniyelik rüya gibi, Ayşe Abla yangının ortasında durmuş cemil diye çığlıklar atıyor. içim cız etti tekrardan, salona gidip salondaki çiçekleri aldım, Ayşe Ablam bak bunlar sana Elifimle benden hediye diye ekledim, sarıldık üçümüz, gözlerinde uzun zamandır ekgib olan neşeyi gördüm tekrardan..