Sabah olmuştu...
Şermin uyanmıştı , dünkü olaydan sonra bir gariplik olması doğaldı ve öyleydi. Dicle kahvaltıyı hazırlıyor , Şermin de tepkisizce onu izliyordu.
Bahçeden Akif'in bana seslendiğini duydum.
Yanına gittiğimde yine o manzarayı görmüştüm... Yine aynı boya benzeri şeyle bir yazı yazılmıştı. Geçen sefer işaret çizilmişti , bu seferki yazı garip bir şekiller barındırıyordu.
Akif ne yazıldığını biliyormuş gibi bir hal takındı...
"Bunu yapan her kimse Adem'in soyundan değildir... " dedi...
Ancak bunu ben duyayım diye dememişti , kendi kendine söylediği çok belliydi ve ben duymuştum.
"Ne dedin Akif ?" diye yanına gittim... Geriye doğru adımlar attı.
"Söyleyip canınızı sıkmak istemiyorum." dedi.
"Günlerdir garip şeyler oluyor Akif , bir şey biliyorsan konuş." dedim.
"Bu yazı... " dedi... "Burda yazılan dil Urdu dilidir Rüzgar bey." dedi...
Ne anlama geldiğini sordum.
"Şirr hem cinn" dedi... Ben anlamsızca yüzüne bakıyordum.
""Cinden gelenler" anlamı taşır" dedi...
"Saçmalama Akif , bunlar boş hurafeler" dedim... Akif bir şey söylemiyordu.
Ancak o eve birilerinin bir şey yapması imkansızdı... Eve dışarıdan kimse giremezdi. Duvarlar çok uzundu , kapılar kitliydi , köpek vardı ve bizler de sadece 1-2 saat uyumuş , uyumamıştık.