Vücüdunda olduğum insanı bilmiyordum en doğrusu neler oluyo hiç bir fikrim yoktu. Şehirde omuzlarımı açarak kasvetli kasvetli ve bir o kadarda şaşkın bir biçimde yürüyordum birden omzuma sertçe bir el geldi, hızlıca arkamı dönüp kıvrak bir hareketle kafasını çevirerek beni görmeyeceği şekilde bıçağı boğazına dayadım, ve tedirgin bir sesle "Al-tair benim sakin ol" dedi, birden bıçağı çektim ve geri geri giderek düştüm daha sonra ise birden yüksek sesle bağırarak uyandım.

Lucy'i gördüm bulanık bir şekilde hızlıca bana doğru gelip dediklerini yapmanı aksi takdirde bir daha hiç uyanamayacağımı söyledi ki başka çaremde yoktu makinenin içine usulca tekrar yattım Al-tair'in vücuduna döndüğümde başımda oldukça çok muhafız vardı kılıçlarını tam üstüme saplarken büyük bir grup atlarıyla şehre girdiler başımdakiler hızlıca kaçmaya başladı ben ise hic tanımadığım çekik gözlü, kısa boylu, köse insanların arasında ordan oraya sürükleniyordum ancak bir grup daha çıkarak bu insanlarla savaştı savaştan istifade kaçtım ancak yaralıydım ve kendime geldiğimde Şam'daydım.