Bir HARBiYELi olarak...
Biz HARBiYELiLER'e vatan haini gözüyle bakanlar, bizler vatan ve millet uğruna seve seve can vermeye yemin ettik ve bunu kendimize en büyük vazife olarak gördük. Sabahın 6 sında kar kış demeden kalktık ve vazifemizi iyi değil en iyi şekilde yerine getirebilmek için çabaladık. Yazları vaktimizi tatil kamplarında değil Menteş'in sıcağında bu vatan için eğitim yaparak geçirdik. Yeri geldi bir damla suya hasret kaldık yeri geldi tuzlu su içtik. Yazları sizler tatilinizi yaşarken kendi aranızda esmiyor espirisini yaparken bizler Eğirdir'in iki binli rakımlı dağlarında tirtir titredik. Sizler okulunuzu asarken, orada burada gezerken zamanınızı dikkate almazken bizler bırakın dakikaları saniyelerin hesabını gözetler olmuştuk. Bizler iyi olmadığımız zamanlar bile ailelerimiz bizi iyi sansınlar diye doğruyu söyleyemedik. Bizler sadece derslerimizin değil taşıdığımız şerefli üniformamızın getirdiği sorumlulukları da yerine getirdik. Tatillerimizde ,sivil elbiselerimizi giydiğimizde dahil her zaman HARBiYELi'ye yakışır şekilde davrandık.
Son günlerde bu şerefli üniformayı taşımayı hak etmeyenlerin çıkıp konuşmalarına ne dersiniz peki. Hepsini tanıdığımız kişiler ve bunların çoğu kendi isteğiyle ayrılan , derslerini geçemeyen, sorumluluklarını yerine getirmeyen ve de en önemlisi HARBiYELi' de bulunması gereken vasfı taşımayan kişilerdi. Şimdi bunların çıkıp kendilerini haklı göstermelerine ne dersiniz. Bunca sene ortaya çıkmayıp/çıkamayıp birden meydana çıkmalarına. Cevabı belli kurt kocamış köpeğin diline maskara olmuş...