Benim bi kargam vardi hiç unutmamam adi Muzaffer çok özledim bini hani dersler ya besle kargayı oysun gözünü işte o muhabbet.Bi pazar günü yağmur yağıyor dükkanın önündede bir karartı baktım yavru karga kanadı kırık. çocuklar mıncıklıyor hayvanı gençler hadi rahatsız etmeyın hayvanı dedim elimi uzattım baktım saldırmıyor da deri montumun içine soktum eve zütürdüm valide ilk laf etti sonra alıstı .gittim magnum aldım valideye verdim yedi cugubu aldım yıkadım muzafferin kanadına sardım. gün geçtikçe alışıyordu omzuma falan çıkıyor muhabbet kuşu gibiydi pekekent çok tatlıydı adamın dibiydi. Muzaffer yaklaşık iki yıl bende kaldı. ailenin bi ferdi olu resmen sabah kahvaltısında yemini sofraya koyardım bide küçük sandalye yapmıştım ona oturup yiyordu falan yanımda. muallaktor az omletimi çalmadı.Bir gün Muzo yine cam kenarında bir karga geldi camın dış tarafına kur yapıyorlar birbirine belli. Muzo o an bana bir bakış attı yalvarırcasına açtım camı muzo gitt oynadılar falan içeri geri girecekti Muzo git artık aile kur dedim. diyeceksiniz simdi hayvan bu ne anlar. girdi iceri omzuma kondu yanagıma sürtündü gaak dedi karıyla gitti hala özlerim onu bir parça tüyünü saklarım

resim Muzonun degil en yakışırı buydu