B: saol babam benim. Sen olmasan napardım ben.
Ba: hemen senin evin arka sokağında satılık bir dükkan var. Orayı tutalım sana. Önde boş. Masa falan atarsın. Gel gösteriyim sana.
Babamla çıktık ve dükkana gittik. Dükkan çok güzel biryerdeydi iş yapardı. Ve büyüktüde. Babama harika olduğunu söyledim babamın benim için biriktirdiği paranın üstüne babam biraz daha para koydu ve dükkanın parasını karşıladı. Bana 50 bin sende kalsın dükkan eşyalarını alırsın dedi. Bende babama tekrar sarıldım. Ve defalarca teşekkür ettim. Hemen ertesi gün tapu işlerini hallettik ve eşyalara bakmaya başladım. Dükkan bir ay içersinde hazırdı. Bu 1 ay içersinde de Aslıyı ihmal etmemiştim. Biraz daha yakınlaşmıştık. Park gibi bir yerde buluşup konuşuyorduk. Bir ay böyle sorunsuz geçti. Ama bir ayın sonunda Aslı gelip bana evinin etrafında bir adamın dönüp durduğunu söyledi. Ben hemen nasıl biri olduğunu sordum. Resmi giyinen karanlık bir tip dedi. O an başımda şimşekler çaktı. Aslıyı evine zütürdüm ve eve gidip tabancamın büyük olanını aldım. Ve aslının evinin önüne gittim. Giriş kapısı dahil çoğu yeri gören bir bank vardı. Oraya oturdum ve beklemeye başladım. Yarım saat bekledikten sonra lacivert smokinli bir adam geldi ve evin etrafını süzmeye başladı. Ve giriş kapısına yöneldi. Ben arkasında kaldığım için beni görmemişti. Hemen yerimden kalktım ve takip etmeye başladım. Aslının bulunduğu kata kadar geldi. Ve o katta durdu. Kapıyı çaldı sert bir şekilde. Aslıya ben bile olsam kapıyı açma diye tembihlemiştim. O yüzden içim bir tutam rahattı. Ama adam omzuna kapıya doğru tuttu ve geri geri gelmeye başladı. Beni hala görmüyordu çünkü aslının dairesi sol taraftayken merdiven sağ taraftaydı. Sessizce arkasına geçtim ve silahımı çıkardım.( insan öldürmekten korkmuyordum askerde bayağı ölüme şahit olmuştum ve öldürmekte bir zaman sonra normalleşmeye başlamıştı. Gözümü kırpmadan birini vurabilirdim bile. Bu kendimden nefret etme sebeplerim arasındaydı.)