Hayatımın en zor günü demişim... özür dilerim en zor günü değilmiş. Evet beyler benim güzel gözlü dedem beni yetiştiren babamın yokluğunu hiç bir zaman aratmayan dedem geçen hafta perşembe günü vefat etti. Hayatın bana karşı yaptığı kahpelikle yine baş başa kaldım. bir insanın hayatta 2 defa babası ölür mü ? Benim öldü hemde ellerimle toprağa gömdüm. Şimdiden çok özledim. Sanki eve gidince köşesinde beni karşılayacakmış veya kahveye gitti gelecekmiş gibi hissediyorum ama yavaş yavaşta gelmeyeceğine inanıyorum. ve en acısıda babamla aynı mezarda yatıyor olmaları... hangisine yanayım ? gidince hangisine üzüleyim? Babalarım benim allah mekanınızı cennet etsin...