Yıllardır okurum böyle içime dokunan hikaye olmadı. Yaşadıklarını o kadar iyi anlıyorum ki kardeşim. Her cümlende yalnız değilmişim diye iç geçiriyor her paragrafta bi sigara yakıyorum. Hayatı anlamaya çalışmak yerine onunla kavgaya tutuşan bir ben değilmişim diyorum. Hikayenin sonunu merakla bekliyorum. Bakalım sonlarıda benzer mi yaşadıklarımla.