Benimde ÖSYM sınavına hazırlanmam gerekiyordu. Bilirsinizya, aile baskısı. Ders. Ders. Ders. O gün çıktığı zamandan sonra 1 hafta göremedim Onu. telefon u hep kapalıydı. Benim kafam hiçbirşeyi kaldırmadığı zamanlarda, onun nerede olduğunu bilmediğim zamanların bir gününde, sabahın 1 saatinde, gözleri kıpkırmızı kapıda belirdi. Gene ağlamıştı amk salağı. Fosforlu üstü dağılmıştı. O gün giydiği nixe ayakkabısı aynıydı. Hiç birşey söylemedim, hiç biy şey söylemedi, üstüme koşarak sarıldı. O kadar sıkı sarıldıki en son sırtımdan çat çat sesleri duyuyordum. Abim dedi, yutkunamadı. Gözlerim doldu. 5 dk sonra su getirmek için ayağa kalktım. Abisi çocukluğumda bana yardım eden insandı. Yani adam gibi adamdı. Yere düştüğümds işl o vsbi kaldırırdı. Suyu yavaşça indirdim. Gözlerini zor açıyordu. Uyuması gerektiğini biliyordum. Ben bunu düşünürken ağlayarak uyuya kaldığını farkettim(?!). Yavaşça uyandırıp p efsane sözü söyledim... "kalk yerine yat". Bikaç gündür uyuyamadığını anlıyordum. O uyurken üstündekileri çıkardım sepete attım. Akşama kadar uyudu.