ilkokul yıllarımdan hiç unutmayacağım şeylerden birisi 6.sınıftaki halimdir. Ayrıca ilk çocukluk aşkımı da o zaman edindim, adı Sena idi. Çocukluk yıllarımda zaten cok calıskandım, sınavlarda hep 1. veya 2. olurdum. Ama bu kız farklıydı. 12 yasında 1.63 civarı boy, sarıya varan turuncu saçlar, sınıfın en güzel kızı ve en zekisi. Ben hep erkeklerin 1.siydim o geldikten sonra bir daha da 1. olamadım. Erkeklerin içinde en saygu duyulanı ve en öndesi, kısaca "alfa"sı olan ben Sena ya karış hep yenildim. Belki de ileride kızlarla olan yenilgilerimin başlangıcı oydu.

Ah Sena, sana her zaman çocukluk da olsa aşıktım, belki de hiçbir zaman o kadar saf duygularla bir kızı sevemeyeceğim. Calıskanlıgın getirdiği hep bi üstün olma cabası, kendini insanladan üstün görme ve egonun şişirilmesi bu dünya güzeli ergenliğine girmekte olan kıza yaramıyordu. Su an bu yazdıklarımı okumasını istediğim yegane insan sensin, inşalla inci de arkadaşların falan vardır da bu yazdıklarımı okursun. Benim kim olduğumu anlasan bile umrumda değil, zira buyuk ihtimalle çoktan başka dünyaların insanıyız..