Biz çok normal adamlar değiliz. Sizin de çok normal olduğunuz söylenemez. Dünya da herkes anormal sanki. Belki de hepimiz normaliz. Yanlış zamanda yanlış yerde.. Ya kusura bakma insan eline kalem alınca değişik şeyler yazmak istiyo. Ben pek anlamam bu işlerden. Sana o kadar çok mektup yazmayı denedim ki. Bi yerden sonra hep yırttım. Bu sefer üşeniyorum. Heralde sana gönderemiceğim için. Ya daha doğrusu bira içerek yazdığım için utandım heralde. Kim bilir orda hava nasıl kim bilir neleri özledin. Biraz salakça olacak ama burası da çok taktan. Sanki herkes katil yada herkes yalnız. Ordan çok fazla farkımız yok aslında var biz daha geniş alanlarda yürüyüp daha fazla görüşme hakkına sahibiz. En büyük fark bu heralde. Beni burda ayakta tutan dostlarım. Seni de umarım bi şeyler ayakta tutuyodur. Ama eminim benden daha fazla sevenin var. Ben mücadele etmeyi senin kadar bilmiyorum. Biz mücadele edenlerin peşindeyiz.. kimi zaman. Ben senden hoşlandım. Ben çok iyi vakit geçirdim seninle çok güzelsin. Sana hiç seni nedense en kötü cümlelerle anlatıyorum hep ya. Ya gerçekten sevmeyi bilmiyorum ben yada ne bilim tuhaf oluyorum. Dışarı çıktığın da bu mektubu sana vermek isterim ama biliyorum utanıcam ve veremicem. Olsun sana yazmasaydım içimde kalırdı. Sen içerde ben dışarda. Siz içerde biz dışarda. Öyle işte. Yine yazamadım.