başlamadan kaybetmekten bıktım. şu son aylarda bir kızdan çok hoşlanıyorum. yazıştığımızda, buluştuğumuzda köpek gibi mutlu oluyorum. gittim duygularımı anlattım karşılık beklemediğimi de söyledim.. dostuz arkadaşız diyor bunada razıyım gitmesin kaybolmasın. şimdi hala konşuyoruz ama içim acıyor ilerisinde ne olacağını bilmediğimden. ya birisini bulursa? ya o şekilde kol kola, el ele, dudak dudağa biri ile görürsem? nasıl dayanır içim buna amk.. sıgara yakın benim için dostlar