peşinden koşanın çok oldugu birini sevmeyin. yoksa kahrolursunuz beyler. bu 6 aylık süreç
Hayatımın en zor süreciydi. o kadar acı çektim ki kendimden utandım yemin ediyorum. sevdigim bi büyügüm vefat etmişti onun ölümünde bunun çeyregi kadar üzülmemiştim. sırf bunun için kendimden utanıyorum ama elimdede degil. siz siz olun asla bu hataya düşmeyin kendinizden bile nefret ediyorsunuz. en kötüsüde insanda kalıcı hasarlar bırakıyor beyler. (Unutkanlık, stres,depresyon) bu girdabın içinden nasıl çıkacam bilmiyorum.

Edit:konuyu anlatayım: kıza açıldım herşey çok güzeldi kızın bana ilgiside vardı. ama eski sevgilisine hala aşıktı. Uzak durmaya çalıştım çalıştıkçada herşeyi berbat ettim en sonunda kız resti çekti duygularımı küçümsedi, hakaret etti. sadece sen mi birşeyler hissediyorsun demeler felan. kahroldum. Şuan seviyormuyum bilmiyorum sadece ufak bir şarkı fena halde etki ediyor bana o kadar. ruh halim degişmiyor o ayrı. ne hissettiğimi
Hiç bilmiyorum. Ama artık yanımda olsada istemem heralde