Kızılaydan eve dönen dolmuşta yan yana oturmuştuk. ilginç bir sempati duydum. Biraz da sevgi. Babama gösteremediğim belki de göstermek  istemedigim sevgiydi. Dış görünüşü, babamınkini andırıyordu. Dolmuştan inip eve gittim, 2 saat sonra çıktım. Yolda yürürken karşılaştım. Uzaktan bakıştık. Acelesi var gibiydi. Bakışlarımı kaçırdım. Yola devam ettim. Babamın yanından dönüyorum şimdi.  Lanet ettim ona. Geçmişin acısını çıkardım belki de. Kin, nefret, tiksinme, utanç, sevgi. Evet sevgi de. Her şeye rağmen. Ona en ufak bi şey göstermedim bu sevgiden. Kalbimin derinliklerine gömmeye çalışıyorum. Ancak bütün o hisler bitince, ortaya çıkıyor bu kahrolası şey. Ortaya çıktığında kendime olan saygımı ve dolayısıyla öz güvenimi yitiriyorum. Lanet olsun. Nefret ediyorum her şeyden.