platonik aşk

6 sene oldu hala unutmadım unutamam
Hala wp profilini görsem elim ayağım birbirine giriyor heyecanlanıyorum yüzümde aptal bir siritma oluyor
Yüzlerce km uzakta şimdi ama aramızda sanki bundan çok çok daha fazla mesafe var
O benim hiç bir zaman farkimda olmadi
Ama ben onun her anını hayalimde ruyalarimda tekrar tekrar yaşıyorum olmasını istediğim ondan duymak istediklerimi böylelikle duyabiliyorum
Ben sadece onun güzel olmasını sevmiyorum kalem tutusundan yüzündeki o gamzeye o gulusunden güzel sesine kadar
Ama aramızdaki mesafeler hiç bir zaman kapanma ihtimali dogmayacak kadar çok

En büyük korkum kabusum bir gün eşiyle veya çocuklarıyla görmek
Düğün haberini almak
Işte bu beni bitiriyor öldürüyor

Belki ben de ileride beni seven biriyle evlenirim ama hiç bir zaman aklımdan çıkmayacak

Nasıl olacak nasıl unutacam ne yapıyor diye düşünmekten ne zaman vazgececem uyandigim zaman artık ilk onu düşünmekten nasıl kurtulacam bilmiyorum

Şey gibi böyle ne bileyim bir yara gibi ne iyileşiyor ne daha kötüye gidiyor
Ne öldürüyor ne de güldürüyor