Durumumuz çok iyi değildi beyler babamın küçük bi terzi dükkanı vardı annemde orda ona yardım ederdi kendi yağımızda kavrulup gitmeye çalışırdık kuzenime yeni ayakkabı almış yengem oda beğenmemiş bana sordular giyermisin diye giyerim dedim ayakkabıda spor ayakkabıydı mp marka çok sevdim giydim ayakkabıyı gel zaman git zaman ayakkabıların burnu delinmiş ben farkına varmıştım ama umursamamıştım birgün annem gelip bana sarıldı güzel oğlumun ayakkabısı delinmiş azla yetinmeyi bilen aslan oğlum dedi bağrına bastı o zamana kadar umrumda değildide zaten ama farkına vardım pek durumumuz yoktu zaten öyle çeşit çeşit ayakkabı almaya annemin beni öyle sevmesi herşeye değerdi be istersem yıllarca çıplak ayakla ayakkabısız gezsem yinede hiçbişey annelerimiz kadar mutluluk vermez demek istediğim şu beyler annelerinizin kıymetini bilin değerini bilin daha bugün annemiz bizi yataktan kaldırmaya kıyamazken onlarca annenin çocuğu şehit oldu allah onlara sabır versin inşallah