insan neden bu kadar sert çıkar ki amk. Bende çıktıklarını düşünüp dedim ki ben sorumun cevabını aldım kendine iyi bak. Zaten tartışıyorduk ben bunu diyince daha da kızdı. Attığı mesajları hala çok iyi hatırlıyorum
- ya şaka mısın sen
- senin kim olduğunu bulursam hiç iyi olmayacak
- sen benimle oyun mu oynuyorsun
Bu üç mesajdan sonra gelen mesajlar acayip şarşırtmıştı
- Ya sen beni gerçekten seviyorsun
- ben daha önce kimsenin sevgisinden bu kadar emin olmamıştım
-Seni sevebilirim diyemem seni sevebilir miyim de bilemem ama seni tanımak isterim cidden
Evet beyler dünya bile böyle dönmüyordu. Bende bi kıllandım tabi . işin sonunda ahmet olabilirdi . Mevzu çıksa ahmeti anasının ammına geri sokardım sorun o değildi ama sıkıntı çıkmasını hiç istemiyordum. Sonra düşündüm de olum kızın sevgilisi varsa neden öyle bi post paylaşsın ki. Kızla biraz daha konuştuk ve beni anonimden çıkmaya ikna etmişti. Anonimden çıkacaktım ama son bi sorum oldu sence ben kimim dedim. Solbacak? Dedi. Bilmişti zaten bu da zor bir şey değildi twitterda 20 takipçisi vardı bunlardan 5 6 erkek ya vardı ya yoktu. Ayrıca okulda hayvan gibi kesiyordum. Bende bundan sonrasını gerçek hesabımdan yazmaya başladım. Bayaa bi konuştuk. Çok samimi bir sohbeti vardı. O gece benimle konuşurken uykuya dalmıştı ulan biriyle böyle konuşmayalı uzun bi zaman olmuştu. Kendimi çok iyi hissediyordum. Ertesi gün biyoloji yazılısı vardı sınava gireceğim sınıfa giderken merdivenlerde karşılaştık. Böyle küçük bi tebessüm etti.