gitmeden önce size bir şey diyeyim

Yaşlandık. Yok, o klişeden değil. Fiziki yaşlanmadık. Eskiyoruz bildiğin. Vakit hızlı değişiyor. 1950'lerde 40, belki 50 yaşındaki birinin yaşamadığı yabancılaşmayı şimdi 20'lerde yaşamaya başlıyoruz, 30 vurduğundaysa giyotinin arasında başlarımız. Yeni nesil zaten tak gibi. Biz kız tavlayacağız diye en azından kitap okurduk. Tırt da olsak entelektüel birikim almaya kasardık. Şimdi kitabın yerini protein tozu aldı. Gerzek maymunlar.

Yolda yürümeye katlanamıyorum artık. Her gün "biri lütfen bana sınırsız yetki ve pompalı tüfek versin" diye geçiyorum mikrop insan kalabalığı arasından, dörtlü salto vb akrobatik kıvrak hareketlerle. Omzunu asla önce çekmeyen, kibarlıktan, zarafetten zerre anlamayan, kendini dünyanın merkezinde gören, bir bıraksalar ne mucizeler yaratacak da bir türlü bırakmıyorlar gören eşsiz kar taneleri sizi. Nefret ediyorum hepinizden. En güzeliniz bile önümde bir göz kırpmalığına ayakta kalamazdı.

Eski zamanlarım yaklaşıyor yeniden, hissediyorum, biliyorum. O yukarılarda yazdığım "yarak gibi bir adam oldun ve senden memnun değiliz"deki adam zamanlarım. Etrafımda insan kalmadı. Dramatik değil, direk insan kalmadı. Çünkü hiçbiri tutunamıyor. Aciz zihinlerinin sunduğu çözümler yeterli olsalar dahi onlar için irade gösterecek dayanıklılıkları yok. Plan kuramıyorlar, kursalar da tutunamıyorlar. Ön göremiyorlar. Ön görebileni ise küstah buluyorlar. Utanmadan. Haklı çıksan da, onlar felaketi yaşamalı. Sonunda birkaç başarısız deneme en garanti ve güvenli çözüme varıyor. Çözüm olmayan. Kibarca kaçınmak. Kaçınıyorlar.

Etrafımda insan kalmadı ve ben sevgiye açım. Sevgi görmediğimden değil, doyurulamıyorum. Ona sahip olduğumda bir yarı tanrıyım. Hayır, tanrıyım. Başaramadığım şey yok, para, sanat, bilim vb disiplinler, ne olursa. Hem de ortalama insana göre çok daha hızlı. Çok daha "kolay" gösteren şekilde. Ama o yoksa çöküyorum. Bana sevgi gösteren birileri varken manzaraya bakıp şaşırıyorlar. Karşılarındaki kainat içine çökse yine çökmeyecek adama. Bilmiyorlar ki manzara sadece onlar orada olduğu için öyle. Beni kontrol etmeyi anlayan bir kadın, veya bir dostum hiçbir zaman olmadı. Halbuki çok basit. Sevgi göster ve beni şarjörü boşalmayan (iki anlamda da ihihi) bir kitle imha silahı gibi kullan. Çok basit.

Şimdi herkes gidiyor. Gitmek zorundalar. Gitmezlerse büyük zarara uğrayacaklar. Gitmeleri iyi oluyor.

Ben açım. Ve kendimden nefret etmiyorum.

iyi geceler.