Bunlar genelde ordan burdan duyduğu filmden diziden ferredan izlediğiyle ortamlarda ahkam keser.

Türkiye'yi kötüleyen bir tarzları vardır.

Sınırı geçtiğinde herşeyin inanılmaz olduğunu, ütopik bir hayat yaşandığını sanar.

Gidip gezen gören yurtdışı hakkında olumsuz eleştiri yaparsa, ona inanmaz ve Çomar der.

Yurtdışında bomba patlasa, tecavüzün en dibi yaşansa, olay çıksa onları görmek istemez, ki zaten bu olaylar yabancı medya tarafından ısıtılıp ısıtılıp servis edilmez.

Yurtdışındaki olaylı futbol maçlarımızdan hatırlayın, kaç kere haklı olduğumuz zaman pozisyon tekrarı oluyor ve bir olay çıkınca kaç kere o olayın olduğu tarafı izleyebiliyorsunuz.

Yurtdışındaki kızlar için "hemen oracıkta veriyormuş aga" gibi fikir sahibidirler ve buna medeniyet derler.

insanlık sadece sokakta yaşanır, herkes bireysel olarak takılır, komşuluk yoktur, ölsen cesedin kokar desen, ama para ama pul derler ama medeniyet derler.

Irkçılığın dibi var, onlardan değilsen eğer yoksun desen, keşke bende Alman, Fransız olsaydım derler (bunların ağababaları zaten Almanya ve Fransa vatandaşlığını kaptı).

Bizim ülkemizi bizden çok düşünüyor gibiler sence bir gariplik yok mu desen, desen ne olur cevap verecek kapasite yoktur.

Bu sorun bizim milletimize, tarihimize, gelenek ve göreneğimize ters işlerin, yaşayışın, kültürün sistematik bir şekilde bu ülke kurulduğundan beri bize empoze edilmesi ile iyice büyümektedir.

Kendimizi bize aşağılatırlar ve bunu yapanlara madalya verirler.

Dönüp kendimize aynada bakıp kim olduğumuzun, nelere sahip olduğumuzun idrakına tekrar varmalıyız. Özentilik, ezbere yaşam tarzları bizi ne Avrupa'ya ne de Asya'ya yaklaştırır.

Kendimize uzaklaşıyoruz, farkında değiliz.