nereye gitmişmişte bilmem nasıl hissediyormuş geyiklerine
ibret alarak seyirci kalırken
mesaj geldi
-kelebek nasılsın diye
o kadar sinirli olmama rağmen
-iyiyim ebru dedim
-sevindim dedi
-sen nasılsın dedim aslında kinaye barındıran
-bende iyiyim teşekkür ederim sorduğun için dedi
-napıyor eşin nasıl iyi misiniz dedim ısrarla
-o da iyi dedi
-çocuk düşünüyor musunuz dedim
-henüz değil çok çalışıyorum vakit yok
şöyledir böyledir diye konuşmaya başladık ebruyla
içimde bi merak vardı çocuklar
aslında sorup öğrenebileceğim birçok cevap vardı ebrudan
neden sorup öğrenmiyordum ki
onun beni ''aha iyi zamanında yakaladım'' sanmasından faydalanarak
-alanya da mı yaşamaya karar verdiniz
-bi proje için geldim tekliflerimizi sunucaz görüşmeler devam ediyor
bizimle çalışmak isterlerse biraz daha kalıcaz dedi
o sordu cevapladım
ne işsin? otel
ne ayak hatun var mı diye
yok dedim hatun falan
-neden dedi
senin yüzünden diyemedim
daha doğrusu o başka hiçbişey sormadı
ben en son ne yazıcam diye düşünürken
o üstelemediği için yazmadım
bi gün sonra esma ile görüşmez haldeyken
-hayırlısı olsun dedi ebru yine netten
cevaplamadım
sonra hatırlar mısın kelebek özneli cümleler kurmaya başladı ebru
her saniyesini ezbere bildiğim kadın
hatırlamaz mıydım amk
mevzu derinleşmeye
duygusal yoğunluğa ve gözyaşlarıma sebep veriyordu ama
ebru hiç durmadan sadece iyi olduğumu duyup işine bakmak yerine
pişmanlık belirtilerine
şunu yapmayı özledim derken aslında beraber yapmış olduğumuz şeyleri anlatmaya başladı
inanır mısınız bilmem zevk alıyordum gençler bundan
belki bi aptallık yapıyordum
belki de sadece ebru tarafından
sen iyi mücadele ettin aslanım üzülme tesellisi ile kandırılıyordum ama
insan nedendir bilmem haklı çıkmayı çok tatmin edici buluyordu
yaaaaaaaa ebru hanım demeyi bekliyordum aslında
böyle yaparsan böyle olur demenin en güzel anını beklerken

esma ile bi gece yine konuşmaya başladık
-özledim kelebek dedi
-bende özledim dedim
özleştiğimiz gecenin sabahında
uykunun geri kalanını benimle gerçekleştirmek istemiş esma
geldiğinden haberdar oldum ister istemez yanıma yatınca
sarılıp uyuyoruz
sonra o uyanıp beni öpüyor
kahvaltıda ne istediğimi soruyor
ve odadan çıkıyor
ben yarı uyanık ha çağırdı ha çağıracak beklerken
aradan uzun zaman geçmesine rağmen gelmeyince odadan çıkmak durumunda kaldım
baktım yok hiçbiyerde
nerdesin diye arayayım dedim cevap vermedi telefona
yine aradım meşgule attı
ne oldu amk sorusunun yanıtını
ebrunun bana göndermiş olduğu
mesajların okunmasına olanak sağlayacak şekilde ekranda görünce anladım
şifre bilgisayarda kayıtlıydı
en iyi ihtimalle kendi hesabına girmek istese bile
benim hesabım çıkıcaktı karşısına
ve merakına yenik düşerek baktığı mesajlarda
ihaneti görücekti esma
tabi ki affetmeyecekti
çünkü okuduğu mesajlarda
evet benim esma adında bir aşk deneğim var yazmamıştı kelebek
yine aynı kelebek esmaya dediği gibi
giberim ebruyu değil severim ebruyu diyordu
yavşaktı kelebek
hani söz vermişti esmaya
nasıl yapardı bunu?
ne yapıyordu kelebek
nasıl açıklayacaktı şimdi?
dediğim gibi kendimi inandırmalıydım önce ebrusuz başka bir aşkı başarabileceğime
çünkü inandırdığım kişiler vardı bu yolda
ama önce kendim emin olmam lazımdı
düşünüp karar vererek emin olma aşamasındayken
ebrunun normalde kocasının koynunda olması gereken bir saatte bana mesaj atıyor olması
bana bir ilham verdi gençler
bu ilham biraz hayalciydi önceleri ama
hikaye bitmeliydi
çünkü uzadıkça karekterler acı çekmeye devam ediyordu

esmayı tamamen bıraktığım gibi özür bile dilemedim
açıklama yapmaya çalıştıkça daha çok batacağımı biliyordum çünkü
tam güç ebruya yöneldim
muhtemel konuşma olanağı olan saatlerde
o bir yazdı ben 3 yazdım
dedi nasılsın
dedim iyiyim canım nolsun
dedi canım hayırdır?
dedim dil alışkanlığı ne yaparsın
dedi sende haklısın
dedim kim haklı değil ki
dedi ben gidicem 15 gün sonra
dedim yine gelicek misin
dedi tabi gelirim ama sebep bulmak lazım değil mi?
dedim sebebin olup hastanelik mi olayım yine

ordan girdim burdan çıktım
traş oldum resim istedi
en çok şöyle yakışıyor dedi
laf sokmadım
sen bana böyle yaptın da demedim
sadece mutlu geçmişimizin ekmeğini yiyerek
sahtekar cümleler kurdum
bazen çok uzun saatler konuştuk
bazen konuşmamız yarıda kesildi bi dakika eşim diye başlayan es'leri yüzünden
gider ayak görüşsek mi oldu
olabilir dedim ama olmadı
bi daha ki sefere artık dedi
gitti diye konuşmaktan vazgeçmedim
nasılsın dedi
-hastayım dedim
-geçmiş olsun hayırdır dedi
-salya sümüğüm işte dedim
klagib bi çorba yapaydım da kendine geleydin geyiğine başladı
-şans işte bana lazım olduğunda şartlarımız uyuşmuyor dedim
3 gün sonra yine gelicem alanyaya dedi
-o zamana iyileşmezsem yaparsın o zaman dedim
-yaparım dedi
gelirsin gelemezsin
olur olmaz derken
anlayacağınız 3 gün sonra hasta ziyaretinde bulunacaktı ebru
hemde benim evimde
3 günlük bi zaman kalmış olması
öncelikle ve özellikle beni heyecanlandırdı
bir amsalak sanatçısı gibi davranıp
-sarılmak yok ama sana da geçsin istemem dedim
konuyu bir kere açıp aklına soktuğum için
devreleri yandı
saatlerce sarılmaktan bıkmayıp
şimdi bir saniyeliğine sarılsak mı onun hesabını yapar hale gelmişiz şeklinde
ben ebruya yürümeye devam ettim gençler
ama uzaklaşmamam gereken asıl yol esmanın yoluydu
hal hatır sorayım dedim kendimce durumunu öğrenmek için
vay efendim ne cüretle karşısına çıkıp
nasıl bi cesaretle hiçbişey olmamış gibi davranabiliyor muşum
artık çok konuşmak yerine söylediklerimi gözden geçircek mişim
sözde arşa çıkıp