evet beyler ben pek veda yazısı yazmayı beceremem ama size içimi döküp sözlükten ayrılacağım.
Bu sözlüğe ben en kıymetli şeyim olan vaktimi verdim.
138 tane ve daha bilmediğiniz bir sürü hesabım oldu. Burada kah güldüm,kah duygulandım,kah ağladım. Ha pişman mıyım ?
Kesinlikle değilim beyler burada geçirdiğim zamanları hiç unutmayacağım..
Ayrılmak istemezdim buradan, ama hayat işte panpalar kimine gülüyor, kiminin kıçına tekmeyi yapıştırıyor.
Babam senelerdir şeker hastasıydı, düzenli olarak ilacını da kullanırdı ama nafileymiş.. bugün hastaneye gittik bacaklarının kesilmesi lazımmış. Ailecek travma yaşadık . Bu benim için ne kadar zor beyler bilir misiniz? Her gün gördüğünüz babanızın bacakları olmayacak, sizin için çalışan, hayatını size adayan babanızın bacağı olmayacak. 55 yaşındaki babam hüngür hüngür ağladı bugün karşımda , bu ne zor acı bilir misiniz..
Ben bu saatten sonra hem maddi hem manevi olarak babamın yanında olacağım. Gidip bir işe başlayacağım, o yüzden sözlüğe harcayacak vaktim yok beyler.
işte . Makine mühendisliği okuyordum, çokta başarılıydım, ama dediğim gibi hayat..
Beyler kalbini kırdıklarım varsa affetsin çok anancılık yaptım, çok trollük yaptım.
Annenizin, babanızın kıymetini bilin.
Hoşçakalın güzel insanlar