Öğle arası oldu , tanıştığımız kişilerle bir yemek yiyelim hem de okulu keşfetmiş oluruz , herkes kasıntı ama , yani açılacaklar ama zaman lazım..
Öyle 3-5 kişi gezerken , o masada tanıştığım kişilerden birisi geçerken selam mzisaf dedi.
Selam dedim ben de gülerek.
Çevremde ki çocuklar bana bakıyor , sen hazırlık da kaldın mı ondan mı tanıyorsun gibisinden..
Yok ya dedim , öğleden önce birisiyle tanışmıştım onun masasındaydı ..
Akşam oldu.
Eve gidiyorum tabi aynı yerde oturduklarımız da var veya aynı güzergah, numaralarımızı verdik yolda sohbet muhabbet falan ...
Asansöre bindim , yukarı çıkana kadar sevinçten zıplıyorum adeta.
Çünkü lise son da ders çalışmaktan hayatım bitmişti. Sıkıntıdan patlıyordum.
Evde mesajlaşmalar , facebook dan eklemeler devam ediyor.. Resmen sınıfın göz bebeği durumundayım. Öyle bir özgüven geldi ki , 4. sınıf da ki kızlara yürüyeceğim.. O durum...