Evet çok yoruldum.

iki yüzlülüklerinden, güce tapışlarından, paranın köpeği oluşlarından, haysizetsizce hakaretlerinden, gözlerinin içindeki kendinden güçsüzleri ezme arzusundan...

Çakallar sofrasında gibi hissediyorum kendimi. Çok yalnız ve çok öfke ile dolu.

Her an birine zarar verebilecekmişim gibi.
Çünkü içimden geçenler benim içimi bile çürütmeye başladı sanki. Öyle bir nefret birikmeye başladı.

Siz hiç böyle öfke ve kinle doldunuz mu?

Çocukluğundan beri dolan ben, şu an hiç de iyi değilim.

Allah'ım sana sığınırım.