insandı.Şu ana kadar tanıdığım en iyi insandı.4 yaşımdayken ailem öldüğü zaman beni evine almış kimseye muhtaç etmeden 21 yaşıma getirmiştir. Yemedi yedirdi-okuttu-giydirdi lan beni.Kim yaparki bunu? Herkese borç verip dururdu ama hiç geri istemezdi. Zenginliğinden değil de insanlığından yani yanlış anlamayın.

Beni de kendisi gibi yetiştirmeye çalıştı şimdi eski entrylerimi okuyorum da pek başarılı olamamış galiba. Acaba o hayatında hiç küfür etmiş miydi? Hayır hayır ben ona hiç benzeyemedim.

E tabi herkes gibi o da yaşlandı ve bakma sırası bana geldi. Borcumu ödemek icin bir fırsat geldi elime.Ne istediyse yaptım.O güne kadar;Hatırlıyorum herşeyi ,bir anda gerçekleşti olaylar. Nefesi yettiği kadar dua etmeye çalıştı.

1-1-2 sadece 3 tuşa basmalıydım ama yapamadım. Ellerim çok fena haldeydi. Titremek ve ağlamaktan başka hiçbirşey yapamadım. Hayatımdaki tek kişi öldü.

Aradan baya zaman geçti. Alkol almadan uyuyamıyorum. Evin heryerinde resmi olsa da yok gibi geliyor bana... Ulan harbi çok gibik bi hayatı yaşıyoruz.O yasamayı herkesten çok hak ediyordu.

Neyse yine çok yazdım amk işime geri döneyim.