Ciddi ciddi düşünüyorum. Ellerimi,kollarımı düşmanca süzüyorum. Benim olmayan uzuvları yine başkası kontrol ediyor gibi hissediyorum. Sadece uzuvlarla kalmıyor. Görünüşüm,sesim hatta bazen düşüncelerim bile. Sanki bu evrene bu fizik kurallarına bu gezegene ait diğilmişim gibi hissediyorum. Nitekim insanlarda öyle. Burada sosyal toplumun sahteliğinden bahseden bi metafor diğil. Gerçekten insanların olmadığını düşünüyorum. Sanki iyi kurgulanmış bir kukla oyununda gibiyim.Ve hikayeyi ben yönlendirmiyorum. Fakat bi gün intihar kararı ile kendimi öldürmeye karar verdiğimde. Zihnime fikirler hücum etmeye başladı.ilk başlarda delirdiğimi düşündüm.ilk 3 ay beni önemsiyomuş gibi görünen insanların terapilerine ve ilaçlarına maruz kaldım. Değişen birşey olmadı. Fikirler halen geliyordu. Bende notlar almaya başladım. ismi ise anormali notları.not 1:Soru sorma