yitik

bu aşka geceleri gündüzleri yetiremem.
orası tüm bu hikayenin belki de aroması en ifade edilemeyecek aromasıdır.
mucizenin kliması.
kafamın tarhanası.
odak takum.
dokumdaki kul hakkım.
her şeyim.
biz böylece nazara geldik.

mesele o değil.

ne diyordum sütlücedeki ev.

battıktan sonra bir arsa aldım. bir para ayırdım. avustralyaya gittim.

ama önce burdur'da mayıs ayında, kı bir yerde doğdum.

anamın adı emineydi.

1.50 boylarında deve bir kadındı.

5 çocuk doğurdu.

hepsi kısa süre sonra rahmetli olmuş.

hepsi abilerim ve ablalarım. her cuma annem ve ananemle birlikte ilk rahmeti onşara ederim.

sonra ben.

öleceğim sanmışlar. akrabalar, yaşlılar, babam. tuzlamamışlar, annemden hiç süt içmemişim ölürüm diye. adımı koymamışlar. suya sokmamışlar. zaten ölecek, belki böyle yaşatırız demişler.

bazı büyükler, ismini koyun bari demiş. olmaz demişler.
satın alın demişler.
olur.
büyük halama 2.5 lira vermişler.
demişler ki, sokakta gödüğün ilk adamdan adını satın al.
öğlen falan.
halam çıkmış.
bir adam görmüş.
amca demiş adını bağışla bir oğlumuz oldu ona vereceğiz.
yaşlı bir adammış.
ali demiş.
halam 2.5 lirayı vermiş.
eve dönmüş.
ali demiş.
hadi lan demişler.
vallahi de billahide demiş halam.
öyle olmuş.

ali aynı zamanda annemin babasının adı.
dedem yani.