Boyum çok kısa ama kafam büyük hayvan gibi yemek yememe rağmen kilo alamıyorum
Durduk yere her taka burnumu sokup azar işitiyorum yalan söylüyorum en çok ta kendime her gece osbir çekiyorum birini seviyorum ama ona ulaşmak için hiç çaba göstermiyorum eskiden her şeyi hafızamda tutabilirken şimdi dün yediğim yemeği hatırlamıyorum kendimi diğer insanlardan yaşıtlarımdan üstün gördüğüm için okulu bıraktım ve cahilim een ufak kötülükte hatamda allaha isyan ediyorum sanki onunla savaşacak gücüm varmış gibi:,) sanırım sadistim ama değilmişim gibi davranıyorum akrabalarıma benden yaşça büyük insanlara kanki diyorum saygı göstermiyorum biri benden bir şey istediği zamam ööööfff pöff yapıyorum en kötüsüde bu dünyaya katlanamıyorum ben yaşamayı haketmiyorum kavga etmeyi bilmiyorum hele hayatla kavga etmeyi hiç bilmiyorum bütün gün uyuyup allahın bana para göndermesini bekliyorum asla benim olmayacak biri için cehennem de yanmaya hazırım elalem ne der demekten hiç istediğimi yapmadım işin aslı bir isteğim yok amacım yok hedefim yok kısacası yaşama gayem yok dünya boş.

Not önceden sosyal biriydim o en ön sırada öğretmenin kankisi hiç çalışmadığı halde notları iyi olan çocuktum arkadaşlarım vardı hala asosyal değilim insanlarla konuşa biliyorum ama istemiyorum hiç kimseyi istemiyorum kendim dahil yani sizden başka kimsem yok