Berkay için bu kadarın fazla olduğunu biliyordum. Yine de Berkay benim gibi sakin karşılamalıydı. Ama Berkay ben değildi. Berkay sakin karşılamadı. Berkay, çantasının yanındaki koltuktan kalktı, izet’in yanına bir hışımla fırladı ve kafasını otobüsün orta kapısına yapıştırdı. Bu sahneyi daha çok film sahnelerinden biliyordum ama Bosna sınırında henüz herhangi bir ülkeye ayak basmıyorken daha yakından şahit olmuştum. izet’in ağzı, yüzü otobüsün orta kapısına preslenmişti. Bununla yetinmemişti Berkay. izet’in kapıya yapışan yüzü, Berkay’ın çelik yumruklarıyla tanışıyordu. Sayabildiğim kadarıyla iki sağlam yumruk ve kafaya geçirilen bir tekme(?) ile bu güzide performans tamamlandı.
Olanları o an için izlemekle yetindim.