Hava soğuktu. 10 metre ilesinde artık uzak bir ütopya gibi uzanan Bosna toprağı vardı ve sanki o da bizimle olan biteni izliyordu. Ortalık mümkün olduğu kadar durulmaya başlayınca, polis Berkay’ı sorgulamak üzere ayrı bir köşeye aldı. Ve ben hala sınır kapısında, yaşadığım bu fantastik rezalet için idrak arayışındaydım. Polisler için Berkay kriminal bir suçlu kisvesindeydi. Berkay’ın ahenkle dans eden uzun dalgalı saçları ve kol boyu uzanan güllü Kara Kule gösterimi ve baldırına kazıdığı “analrapist” yazısı gibi muhtelif dövmeleriyle çok da iyimser bir tablo çizemiyorduk. CSI Bosna rüzgarları tüm otobüsü sarmıştı. Peki ya gerçekten de CSI Bosna mıydı? Neden CSI Karadağ değildi? Zira hala Bosna’ya girememeiştik. Oysa Karadağ’dan ayrılmıştık da. Olay daha da garipleşiyordu. Berkay’a şimdiye kadar göstermiş olduğum fahri desteği taçlandırmak için karakolun içine girmeye çalıştım. Fakat “tsıh” şeklinde gülüşlerle durdurdu beni Bosna polisi. Ben de kim oluyordum? Adamlara hak vererek uzaktan Berkay’ı dikizlemeye devam ettim...