hiçbir şey artık hayal gücümü desteklemiyor
ne mi oluyor ?
selülozik tinerle boya fırçalarını temizleyip, tutamayacağımız sözler veriyoruz.
insanlık adına sevişiyoruz ve boş konuşuyoruz...
aklımız sıra mükemmel bireysellik ile uyuşup yeni bakteriler keşfediyoruz ve salyalarımızı paylaşıyoruz sadece..
her taka bir anlam yükleyip sonra yakınıyoruz ve daha can sıkıcı tarafı ise yüklediğimiz anlamları unutmaktan bıkmıyoruz.
o dinlemeyi çok sevdiğin piyano var ya... değerini başka bir lavuğa sakso çekerken kaybediyor...
diyorum bak işte
çok sevdiğim cigaram bile hayal gücünü desteklemiyor.
hiçbir zaman üretmediğimiz halde var olmayan her şeyi tüketmeye çalışıyoruz.
her sabah dolabının kapağını açıp maske seçmeyen kaç kişi kaldı şu dıbına kodumunun yer yüzünde ?
telefonunu açıp rehberden insan seçtiğin gibi, ya da tasmanı eline alıp hangi köpeğe taksam acaba diye düşündüğün gibi..
önemli olan bir delilik seçip kendi cinnetini yaratmaksa eğer,
sen olmasan da hayat her türlü devam eder.
hiçbir gibim olmuyor.
hayat yine devam ediyor...
insanların unutulma isteklerini,
bir buz parçasına dönüştürüp veda ettikleriyle birlikte bir havuza koyuyoruz sonuçta.
ve peşi sıra yakılan sigaralarla destekliyoruz ölümümüzü.
buz suya dönüşüp çevresindekileri son nefesine serinlikle uğurlarken
ben bir duman daha alıp biraz daha gülümsemek istiyorum sadece.
ama ne mi oluyor ?
olmuyor işte. hiçbir şey olmuyor.
( xxx?, 30.05.2014 22:10)

bunu getirdin aklıma durduk yere...

öpüyorum yanaklarından